Nog eventjes

Nog eventjes doorzetten met mijn mooie satelliet in mijn schouder, waarmee ik volgens de arts CNN kan ontvangen, dan mag ik naar huis! Mijn sleutelbeen moet 6 weken herstellen,
maar het gaat goed. Ik doe alles met één arm. Het hele verhaal vertel ik jullie als ik 26 mei terugben, want typen gaat langzaam. Nu nog even participerend door observeren en beide ouders rondleiden. Tot in Hollandddd

xx R

Een beetje muziek na alle pijn en pech

Muziek: heelmeester der wonden en bovendien zeer populair bij mijn onderzoeksgroep.
Raad welk liedje bij welk land hoort, de goede inzenders winnen een castagnetteset!

http://www.youtube.com/watch?v=YDTWFgFf__Q&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=QK0tnJvLRP8&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=N7Jht2WJAqE

smaken verschillen dat is duidelijk...

beatrix in een nieuw jasje

Dit is de Marokkaanse interpretatie van onze majesteit.
Ze heeft tatoeages zoals een Marokkaanse hoort te hebben en men
heeft haar even ´opgepimpt´ zodat ze 25 lijkt.
Dan kunnen mijn vrijgezelle vrienden met haar trouwen en zal ze
aaaalle papieren van aaaalllee Marokkanen in 1x regelen. Dus geen
problemen met verblijfsverguningen meer, ze zal hertrouwen!

Goede nach, R

Vacaciones y Semana Santa en Moguer

Verjaardagskado voor Rafa

Christi en Giorgi

La Virgen

Een ayudante

Semana Santa in Moguer

Het is bijna Pasen. Christus lijdt. Hij hangt aan een stuk hout (zoals mijn vriendje het uitdrukt) en men zingt hem toe, in het Andaloeoeoe. Er loopt een fanfare voor en een fanfare achter. Men rouwt en geeft de Virgen de Montemayor die erachter loopt bloemen. Gisteren kwam de hele stoet om 12 uur 's nachts langs mijn huis. Aangezien ik de stoet elke avond zie en de trommels mij al weken wakker houden vanwege het oefenen, was ik niet elke dag gecharmeerd van de Here. Het is toch ook een dunne man, je kan zien dat Moguer in een diepe crisis zit. Gelukkig hebben we altijd nog de tradities die ons op de been houden. In Sevilla barstten mensen in huilen uit bij het zien van de Maagd...wat ben ik toch een kille Hollander. Mijn Marokkaanse maatjes zijn het inmiddels gewend, maar leven niet mee. God heeft immers geen zoon, stellen zij.
Morgen komt Lara langs, dan zijn we met vier personen, want ik heb sinds kort twee Poolse huisgenootjes. Zij zijn iets jonger dan ik en praten weinig. So wie so merk ik dat ik een grote kletskous ben en dat mensen niet begrijpen wat ze met al mijn levensinformatie moeten. Een
gezellig praatje maken gaat niet altijd, want mensen zijn erg verlegen. Wel drink ik ontzettend veel koffie met de Roemeense vrouwen, zonder melk graag.
Ooh daar komt AbderRahim me een broodje Halal worst brengen en karnemelk. Het is lunchtijd en ik moet altijd mee genieten van hun eten. Ze maken wel vaker lekkere dingen voor me. Mijn etenstijden zijn een beetje raar, want ik ontbijt op zijn Nederlands, lunch soms om 13u en soms om 16u, daarna komt het er soms niet van om meer te eten en soms eet ik om 21u, soms om 23u en soms om middernacht. Het verschilt ook wat ik eet, het varieert van een broodje kaas tot chocoladetaartjes tot tajine. Mijn ingewanden vinden het wel fijn, ik heb altijd van eten gehouden.

Nu, niet veel meer nieuws uit Moguer;
de armoede verhalen en problemen stijgen je soms boven het hoofd,
dus die bewaar ik dan maar voor thuis.

Kusjes, R.

Ps: Ton, bedankt voor het grappige filmpje. Ik heb niet veel contact met de Spaanse
jongeren en dans ook niet men hen, helaas. Ik ben wel in de Canguro, een kermisattractie
geweest op dit pleintje en kwam er natuurlijk helemaal draaierig uit.

Op vakantie in eigen regio

Even er tussenuit! Besluit ik naar het strand te gaan met Rafa, gaat het regenen...
Nou ja, eerst in Córdoba en daarna naar Málaga. Bekijken jullie ondertussen dit even, dan
ga ik de bestrijdingsmiddelen binnen in mij uitdrijven. Aardbeien groeien niet zomaar
namelijk. Lekker niks doen en me tussen mensen begeven die ik versta.

Bijna Semana Santa en dan zie ik Lara en mijn vader alweer.
Ondertussen heeft Rafa me een laptop bezorgd en zijn moeder zorgt dat ik weer vet word...dank

http://www.youtube.com/watch?v=ZPE5z17lOJg


Liefs, R.

En weer een week erbij..

Het wordt nu toch wel een beetje vervelend hoor, dat vervelenderwijs rondhangen.
Ik maak mijn rondje door het dorp, praat met alle Marokkanen die ik maar tegenkom,
ga naar de discotheek met Roemeense vrouwen en house mezelf te pletter op muziek die
ik in jaren niet gehoord heb. We zijn wel de meest gek dansende mensen, dat is dan iig
gelukt! Geen werk, geen geld, steeds hetzelfde riedeltje, iedereen is een vreemdelingenhater,
de ene bevolkingsgroep moet de andere niet, men geeft het door aan je chef als je met de
verkeerde op stap bent gegaan. Waarschijnlijk zal er over mij een heel raar beeld bestaan
in het stadje, want ik ken veel mensen met allerlei defecten, kleuren en eigenschappen en toch
hebben ze me nog niet persona non grata verklaard. (alleen de chef van het aardbeienveld heeft
het nog steeds niet op me geloof ik)
Gisteren ben ik bij een familie op bezoek geweest. De vader is burgemeester van een
dorp hier in de buurt en omdat ik zo zielig en alleen ben (boehoehoe), mocht ik komen logeren.
Veel ham en veel gamba´s gegeten en de dochter van 19 vertelde me over de politieopleiding die ze aan het doen is. De dochter van 9 gaat bijna communie doen, dus dat is ook een goed gespreksonderwerp geweest. De burgervader was heel hartelijk en gaf me goed te eten en een slaapplek naast zijn dochter. Ik sliep heerlijk rustig en als ontbijt at ik Churros con Chocolate. Dat terwijl ik het contact met de burgervader via via via had geregeld en hij eigenlijk ook niet wist wie ik was. De volgende keer moet ik het hele weekend komen en dan mag ik met de familie mee naar het berghuisje. Het was fijn om even goed uit te rusten en in een omgeving te zijn waar niemand me kende. Ik was erg blij met zoveel hartelijkheid en het is soms ongelooflijk hoe mensen je kunnen ontvangen terwijl ze je nauwelijks kennen.

Verder word ik eigenlijk heel moe van het contact leggen met mensen en altijd maar geïnteresseerd blijven en aardig en lief lachen. Nou, ik ga weer even socializen met iedereen
om me heen. xxx R.